Η Φλόρια (Λεόνι Μπένες) εργάζεται ως νοσοκόμα σε ελβετικό νοσοκομείο. Είναι αφοσιωμένη, ευσυνείδητη, οργανωτική και πάντα έχει έναν καλό λόγο για τους ασθενείς της πτέρυγάς της. Όμως, μια βάρδιά της θα εκτροχιαστεί από την απουσία μιας νοσοκόμας, όταν η Φλόρια θα βρεθεί μόνη της σε μια γεμάτη πτέρυγα. Οι αφανείς ήρωες του συστήματος υγείας, οι νοσοκόμες και οι νοσοκόμοι, έρχονται στο προσκήνιο με το “Late Shift” της Ελβετο-ιταλίδας Πέτρα Βόλπε και οδηγούν σε μια από τις πιο ουσιώδεις, μεστές και σημαντικές ταινίες της φετινής Berlinale. Χωρίς καμία διάθεση εντυπωσιασμού ή μελοδραματισμού, με μια υποδειγματική χρήση του κινηματογραφικού χρόνου και μια σχεδόν ντοκιμαντερίστικη καταγραφή των γεγονότων, το “Late Shift” είναι μια ταινία όπου ο κοινωνικός ρεαλισμός συναντάει τα θρίλερ. Γιατί δεν γίνεται να μην νιώσεις ως θεατής ότι μια βάρδια σε νοσοκομείο