Ο βασικός άξονας του έργου περιστρέφεται γύρω από το φαινόμενο της παραμνησίας ή της ψευδούς μνήμης, κατά το οποίο κάποιος ανασύρει στο μυαλό του μία μνήμη για κάτι που δεν συνέβη ή που έγινε πολύ διαφορετικά από τον τρόπο που το θυμάται. 
Ένας άνδρας αποκτά εμμονή με γεγονότα και καταστάσεις που σε μαζική κλίμακα τα ανακαλούν λανθασμένα στην θύμησή τους χιλιάδες άνθρωποι.
Επειδή, λοιπόν αντιλαμβάνεται ότι εντελώς ανεξήγητα αυξάνεται η συχνότητα με την οποία εμφανίζεται κάτι τέτοιο, νομίζει πως όλο αυτό είναι ένδειξη κάτι άλλου, πολύ μεγαλύτερου και πολύ πιο σοβαρού απ’ όσο θεωρούν οι σύγχρονοί του. Όμως, όσο περνούν οι μέρες ο άνδρας αυτός καταλήγει να αμφισβητεί ό,τι τον περιβάλλει ως πραγματικότητα.