Η διαφορετικότητα των ανθρώπων έγκειται στο ότι όλοι μας είμαστε πολυδιάστατοι, ή στο ότι εξ ίδίων κρίνουμε τα αλλότρια; Τέσσερις άνδρες βρίσκονται σε ένα καφενείο και η κουβέντα για τον αιώνιο πόλεμο των δύο φύλλων ξεκινά. Για τον κυρ Πλάτωνα, ιδιοκτήτη του καφενείου, η γυναίκα αντιπροσωπεύει ό,τι πιο ιερό. Είναι η κόρη του. Για τον Δημήτρη, η γυναίκα αντιπροσωπεύει το εισιτήριο για μια ήσυχη κι όμορφη ζωή. Το αποκούμπι του. Είναι η αρραβωνιαστικιά του. Για τον Αλέξανδρο, η γυναίκα αντιπροσωπεύει ό,τι πιο ποιητικό. Τον απόλυτο έρωτα. Είναι η γυναίκα με την οποία συνομιλεί μέσω διαδικτύου και έχει πάει για να τη γνωρίσει από κοντά. Για τον Νίκο, όλες οι γυναίκες είναι πόρνες. Και αυτός έχει πάει εκεί για να εξηγηθεί με την κοπέλα του που ανακάλυψε πως παντρεύεται. Καθώς η κουβέντα τους εξελίσσεται, φαίνεται όλοι τους να τα γνωρίζουν όλα, εκτός από αυτό που τους συνδέει. Εκτός από τον Κοινό τους Παρονομαστή.