Βρισκόμαστε στη Μόσχα Η Μαρίνα συνειδητοποιεί πως έχει μείνει μόνη σε ολόκληρη την πόλη Για λόγους ανεξήγητους, μέσα σε μια στιγμή χάθηκαν όλα τα ζωντανά πλάσματα: άνθρωποι, ζώα, πουλιά Από μια άποψη, μια τέτοια μοναξιά κρύβει και ευκαιρίες κι αυτές εκμεταλλευόταν η Μαρίνα για μέρες, ώσπου ξαφνικά παρουσιάστηκε ο Βίκτορ, κι εκείνος χαμένος μέσα στην ίδια απορία Μα αντί να ενώσουν τις δυνάμεις τους σ’ έναν έρημο κόσμο, οι δυο τελευταίοι άνθρωποι στη Γη καβγαδίζουν αδιάκοπα Κι όμως, κάποια στιγμή ο Βίκτορ πιάνει με έναν αυτοσχέδιο πομπό μια ανθρώπινη φωνή απ’ την Αικατερινούπολη Έτσι, η Μαρίνα κι εκείνος θα πρέπει, θέλοντας και μη, να μάθουν να πορεύονται μαζί, αν θέλουν να φτάσουν ως την πόλη, εκεί όπου ίσως υπάρχουν ακόμα άνθρωποι Αν και οι ήρωες λέγονται Βίκτορ και Μαρίνα, ο τίτλος τους βαφτίζει Αδάμ και Εύα Αυτό παραπέμπει λογικά στην αρχή της ανθρωπότητας